Welkom

WELKOM op mijn blog.

Ik hoop dat je met veel plezier zult volgen wat er zoal rondom THE5OAKS te beleven valt.


Over de bewoners: HARRY , maatje van Yvon, opa van Nanne en Noud en YVON, (alweer bijna 19 jaar onafscheidelijk) maatje van Harry, moeder van Robbert en Yvonne, oma van Nanne en Noud. Over Jordy onze "huispony" , en zijn nieuwe labradorvriend Binq, die sinds kort ons leven deelt. Over de andere dieren die er waren staan nog veel leuke verhaaltjes te lezen.

Ik schrijf over onze belevenissen, de verbouwing, de leuke en minder leuke dingen die op ons dagelijks pad komen. Over dat het heerlijk wonen is op het Overijsselse platteland.

En natuurlijk maak je me heel erg blij met je reactie!

Groetjes Yvon

woensdag 15 april 2015

Inburgeren

Alweer de vierde week dat we onze nieuwe huisgenoot hebben. BINQ. 
Het eerste wat hij deed nadat we heb hadden opgehaald was: drinken, al kun je dit toch echt geen drinken meer noemen.



Met Jordy is Binq inmiddels dikke maatjes. Elke morgen rent hij de wei in om Jordy te begroeten. En als Binq met de baas het bos in wandelt dan vindt Jordy dat niet leuk en laat dat horen ook. En heel vaak vind je ze bij elkaar terwijl ze een potje knuffelen met elkaar.





 






Elke morgen is het eerste wat Binq doet, een poosje buiten op zijn kleedje liggen. Gelukkig voor hem kan al heel vaak de tuindeur open zodat hij lekker in en uit kan sjouwen. We verbeelden ons zelfs dat hij al een beetje is afgevallen. Want de hele dag is hij in touw. Hij sjouwt de baas echt overal achterna.




Een paar keer per dag heeft hij zijn dolle vijf minuten. Dan komt hij met zijn bal om je uit te dagen een potje te spelen.






Tja en auto rijden is zijn grote hobby. Zodra we de autosleutels pakken zit hij al voor de deur. Helaas kan hij  niet altijd mee. Maar hier mocht hij mee oud papier wegbrengen. En dan voorin, naast de baas.

Als je terugkomt met de auto dat zit hij erin voor je er erg in hebt. En als je dan de achterklep open laat blijft hij net zolang liggen tot je hem er echt uit komt halen. En alles wat voorbij komt, auto's, fietsers, wandelaars, hij reageert er niet op. Hij kijkt alleen maar..... wat een heerlijke hond.

Gisteren is hij mee geweest naar de dierenarts. Hij moest nog wat spuiten hebben, gechipt worden en we wilden even naar zijn oren laten kijken omdat we het idee hadden dat die een beetje ontstoken waren.


 Hij heeft zich fantastisch gedragen. Liet alle onderzoeken rustig toe. Gebit, Oren, injecties, chippen. Binq geeft geen krimp.

Kwispelend laat hij alles toe.

Vanmiddag moest ik even weg om boodschappen te doen. Ik ben nu alweer anderhalf uur thuis en waar is Binq?
Die ligt nog steeds lekker lui in het zonnetje achter in de auto. Ben benieuwd of hij er uit komt tegen etenstijd.........


Kortom: De inburgering van Binq is meer dan geslaagd.

woensdag 25 maart 2015

De eerste dagen van Binq

Binq woont alweer 4 dagen bij ons. En het is alsof hij hier al jaren woont. Gelijk al vanaf dag één konden we hem los laten lopen. Want, waar Harry loopt, loopt Binq.

Gelijk vrijdag ochtend, toen Harry de auto inpakte (ik had nl. een quiltweekeind) liep hij gewoon mee naar de oprit. De auto stond nog niet open of hij zat er al in. De postbode kwam, Binq begroette hem maar bleef keurig in de buurt. Een kennis stopte voor een praatje, Binq begroetten hen maar bleef netjes in de buurt.



De eerste dagen waren Harry en Binq dus met z,n tweetjes. Maar de verhalen die ik hoorde als ik belde waren alleen maar positief. En toen ik zondagavond thuis kwam, was daar een dolenthousiaste Binq die me tegemoet kwam. En toen de auto moest worden uitgepakt mag je drie keer raden wie eer als eerst in zat...... Alsof hij wilde zeggen: "dat lukt je geen tweede keer, weg gaan zonder mij!".
Niet moeilijk te raden toch?



Het is alsof Binq al heel lang hier woont. Inmiddels weet hij zoveel dingen. Zoals Jordy. Al heel snel hebben ze kennis gemaakt en nu zijn ze steeds vaker in elkaars gezelschap. Het avond ritueel, Jordy die komt melden dat het echt etenstijd is,  heeft Binq ook al snel door. Hij is er dan ook altijd in de buurt.

 Lekker even snuffelen aan elkaar..

 En dan, als de baas met de slobber door de poort gaat en Jordy er achteraan kuiert, is het Binq die de gelederen sluit.

 Het geuzelvendel op de thuismars.....


 En als de baas het hooi in het stalletje doet wacht Binq .....
 En dan is het alweer avond geworden. Een uitgetelde hond ploft neer. Lekker bij de kachel.



Het is zo bijzonder om te zien hoe snel Binq zijn plekje bij ons heeft gevonden. Toen we reageerden op de oproep voor een nieuw thuis voor Binq vertelde zijn baasje dat hij echt niet wegloopt. Ik weet nog dat ik dacht dat dat wel zo kon zijn maar dat hij dat bij ons echt niet gelijk zou doen. Maar Robby had gelijk. Hij loopt echt niet weg. En zeker  niet de weg op. En waar Harry loopt, loopt Binq en waar we zitten, ligt Binq (meestal onder de tafel). 's Morgens om 7 uur ligt hij nog rustig op zijn kussen en als hij ons dan hoort of ziet moet gelijk die staart weer overuren maken. Want wat je ook doet of zegt, altijd is er die kwispel.... Kort om..... Binq is een geweldige hond. Dank je wel Robby en  Marinda dat jullie hem aan ons hebben toevertrouwd.



Er is een gedicht van Aart van der Leeuw. Als ik Harry en Binq zo rond zie lopen over het erf dan moet ik gelijk aan het eerste deel denken:


De landman gaat, nu de avond is gevallen, 

En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond; 
Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen, 
En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.



En zo is het..... Als een schaduw volgt Binq trouw zijn nieuwe baas.



Quiltweekeind Ermelo

Alweer de 7e keer dat we met een hele groep quiltsters op weekeind zijn geweest. De eerste keer was in 2008. We zijn toen twee keer achter elkaar in Lunteren geweest. En vanaf 2011 in Ermelo in Hotel Dennenheul.

Omdat het dit jaar voor de 5e keer in Dennenheul was kregen we een extra feestelijk dessert. Sorbet Siberrienne. Natuurlijk gemaakt door "onze" kok Jeroen.




Het eten was weer heerlijk. Zo fijn om een paar dagen nergens voor te hoeven zorgen.

We werden weer verwend met kleine attenties en patroontjes.





En er werd flink door gewerkt.




Op zaterdagavond was er de gebruikelijke show and tell. Heel veel mooie quilts kwamen voorbij. 




 Maar het slotstuk maakte wel heel veel indruk. Hij is van Christina Fokkema .




Op boeiende wijze vertelde zij hoe deze quilt tot stand is gekomen. Over de 9 maanden die het duurde om de quilt te maken. Maar ook over de even lange periode die daar aan vooraf ging. Research, uit proberen van bepaalde technieken. 


Het hele verhaal kun je op haar blog lezen.
Het is een schitterende quilt geworden waar ze dan ook terecht de eerste prijs mee heeft gewonnen. De naam van de quilt is: onvoltooid verleden tijd. Het is een herdenken van het leven van Anne Frank tijdens de 2e wereldoorlog. Bedankt Christina dat je ons het verhaal hebt verteld en dat we de quilt in het echt hebben mogen zien.

Tja... en elk jaar krijg ik allerlei leuke cadeautjes voor het organiseren. En ook dit jaar groeide de stapel. Soms wist ik niet eens van wie allemaal. Het gebeurde dat als ik even was weg gelopen van mijn plek er bij terugkomst weer een nieuw pakje lag. 


En natuurlijk kun je nog zo'n mooie weekeind organiseren met een geweldige locatie en heerlijk eten, maar het wordt pas een fijn weekeind door de inbreng van de deelneemsters. En die was ook dit jaar weer geweldig. Een super sfeer, gezellig, vol humor maar ook met momenten van even serieus een gesprek voeren. Allemaal heel erg bedankt en tot volgend jaar. 

Share it