vooruit zien

Op dit moment is het moeilijk om vooruit te zien.  We leven zo'n beetje bij de dag. Maar toch stilletjes aan proberen we er wel mee bezig te gaan: het leven "na Verdi". Moeilijk maar het zal toch één dezer dagen een feit zijn.
De vakantie hadden we dit jaar al geschrapt omdat we niet weten hoe het allemaal zal lopen. Maar toch....... We willen graag weer richting het noorden en dan vooral naar Zweden of Noorwegen. En , hoe hard het ook klinkt, dat kan als je geen hond hebt. Dus we zijn ons een beetje gaan oriënteren  En dan al vast voor volgend jaar. Het is alweer vier jaar geleden dat we voor het laatst zijn weggeweest.
Dus op zoek naar oude kaarten en mogelijk fotoboeken. Helaas hebben we geen fotoboeken gevonden maar wel een reisverslag dat de vader van DH ooit in 1968 heeft gemaakt van de reis naar Noorwegen met het gezin. En de vader van DH had geen fototoestel maar wel verf en penselen. En hij heeft  mooie tekeningen gemaakt waarmee hij het reisverslag heeft geïllustreerd.
Ik wil er een paar laten zien, Zo bijzonder!

En daardoor geïnspireerd dus nog fanatieker op zoek naar "het"" vakantiehuis in Noorwegen. Rustig gelegen met uitzicht over de fjord.

En dit wordt hem dan........ rustiger kun je je haast niet voorstellen. Met een schitterend uitzicht.
Dus we hebben een heel jaar om er met heel veel plezier  naar toe te leven......

Net.....

Als je denkt aan bollenvelden dan denk je aan de streek rond Hillegom. Maar..... DH verrastte me net met me hier mee naar toe te nemen.

We zouden even een stukje rondrijden. Te lang weg kan niet ivm Verdi maar even er uit. En toen bracht hij me naar de bollenvelden. Op nog geen 500 meter van ons huis...... Even genieten van de schitterende kleuren.

heerlijk.....

Afgelopen dinsdag moest DH  naar de neuroloog voor controle en die was zo tevreden over de vooruitgang dat we niet hoeven terug te komen. Hoera!!!! Op de terug wel besloten we snel nog even bij een meubelzaak langs te gaan omdat we nog een kledingkast voor DH moesten hebben. En..... met 50% korting is het altijd leuk als je precies de kast kunt open die je mooi vindt. Maar...... natuurlijk kijk je dan ook nog even verder. Vooral als er op de ramen "totale leegverkoop" staat. We hebben namelijk besloten om toch weer een bank te nemen. Even heerlijk op de bank liggen als je even moe bent, lekker languit een boek lezen. We misten het nogal. En dat, samen met die mega korting.... je raadt het al. We zagen "de" bank..... bekleed met super kwaliteit leer en van een mega goed merk: Musterring.

De armleuningen kunnen naar beneden worden geklapt zodat je er languit op kunt liggen en er zijn ook verstelbare hoofdsteunen.   Vrijdagmiddag wordt hij bezorgd. Dus je snapt wel wat ik vrijdag avond doe....

stil

Het is hier echt stil de laatste tijd. Maar wie de omstandigheden kennen weten wel waarom. Onze Verdi is heel erg ziek en dat betekent gebroken nachten, weinig slaap en ook weinig puf om iets te doen. In januari kregen we het bericht dat Verdi ongeneeslijk ziek is en een tumor heeft in het bot van de schedel. En vooral de laatste weken begint het er er dreigend uit te zien.  Dus voorlopig hier geen vrolijke berichtjes over quilten (te weinig energie voor), leuke uitjes (we laten verdi nu niet alleen) en andere leuke vooruitzichten.
Wie weet komt het wel weer maar nu even radiostilte.

Nog een keer dan... ons manneke

Het Quiltfestival: voorbereidingen

Het Quiltfestival: voorbereidingen: Zodra het quiltfestival  in 2012 achter de rug was, werd al weer begonnen met de voorbereidingen voor het festival in 2014. Zo werd er naar ...

vriendschap

Indien ik je dragen kon over de diepe grachten

van je gesukkel en je angsten heen

dan droeg ik je 

uren en dagen lang.

Indien ik de woorden kende

om antwoord te geven op je duizend vragen

over het leven, over jezelf,

over liefhebben en gelukkig worden,

dan praatte ik met je 

uren en dagen lang.

Indien ik de vrede in je hart kon planten

door geduldig te wachten en te hopen

tot het zaad van vrede in je openbrak,

dan wachtte ik

uren en dagen lang.

Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart

aan onmacht, ontevredenheid en onverwerkt verdriet,

dan bleef ik naast je staan

uren en dagen lang.

Maar ik ben niet groter, niet sterker dan jij

en ik weet niet alles en ik kan niet zoveel

ik ben maar een vriend op je weg

al uren en dagen lang.

En ik kan alleen maar hopen dat je dit weet:

je hoeft nooit alleen te vechten of te huilen

als je een vriend hebt

voor uren en dagen lang !

Google Reader will not be available after July 1, 2013

Hoe kan ik mijn Google Reader-gegevens downloaden?

Google Reader zal op 1 juli 2013 worden stopgezet. Als u voor die tijd een kopie van al uw Google Reader-gegevens wilt downloaden, kunt u dit doen met Google Takeout. U ontvangt dan uw abonnementsgegevens in een XML-bestand. De volgende informatie zal worden gedownload als JSON-bestanden:

• Lijst van personen die u volgen
• Lijst van personen die u volgen
• Items die u heeft gemarkeerd met een ster
• Items die u leuk vond
• Items die u heeft gedeeld
• Items gedeeld door personen die u volgen
• Opmerkingen die u heeft gemaakt
• Items met opmerkingen

Klik hier om uw Google Reader-gegevens te downloaden via Google Takeout. Na het downloaden zijn uw abonnementsgegevens makkelijk overdraagbaar naar een ander product, zodat u online kunt blijven lezen.

• Mar 13, 2013

even genieten....

Wat was het gisteren een schitterende lentedag. En ook vanmorgen kwam de zon weer heel mooi op. Dus even genieten van wat geschoten plaatjes....

Drukke weken.......

Drukke weken gehad. Twee weekeinden alle kids gehad ivm verjaardagen. En dan is een tafel van 3 meter lang wel heel er fijn. Zo gezellig om met z'n allen lekker aan tafel te kletsen en te eten. Maar die drukke weekeinden eisen wel hun tol .Vooral omdat we heel korte nachten hebben vanwege Verdi. Hij heeft het vaak benauwd en dan moet hij naar buiten. Frisse lucht helpt dan. Vorige week stopte hij ineens met eten. Waarschijnlijk krijgt hij meer last met het doorslikken van harde brokken. We weken de brokken nu in water en hij eet weer met smaak.

Je kunt nu heel goed zien dat hij een dikke bult boven zijn linker oog heeft gekregen. En ook dat zijn linkeroog er niet goed uitziet. Maar verder maakt hij elke dag nog wel zijn wandelingetje door het bos. Maar hij slaapt wel heel erg veel.....

En er zijn nog meer gewonden ... Zo had kleinzoon zijn been gebroken.

En zaterdag heeft kleindochter bij het paardrijden een ongeluk gehad. Tijdens een sprong kwam het paard niet goed uit en zij is er af gevallen. Naar de spoedeisende hulp en daar bleek haar sleutelbeen gebroken. Maar het zag eer niet goed uit. Zondag werd gebeld dat het een gecompliceerde breuk was en dat ze geopereerd moet worden. Volgens het ziekenhuis kwam ze "op de lijst" en ze zouden na een dag of tien wel een oproep krijgen!!!!! Het kind vergaat van de pijn en moet dan 10 dagen wachten? Dus maandag morgen gelijk het ziekenhuis gebeld en naar veel protest en praten en vragen of ze dan niet ergens anders eerder geholpen kan worden is donderdag de dag van operatie. Morgen ga ik dus oppassen op kleindochter omdat haar ouders moeten werken.  

Zelf ben ik voor de tigste keer naar de orthopedische schoenmaker geweest en nog steeds zijn de laarzen niet goed. Ik kan ze niet eens dicht krijgen zo strak zitten ze. Dus daar moet ik donderdag weer naar toe. Ben al bezig vanaf oktober 2011 dus het wordt wel weer tijd dat dit paar eindelijk goed wordt gemaakt.

Je begrijpt dat er van quilten niet veel komt.  Een dag als vandaag: om drie uur eer uit omdat Verdi benauwd is. Harry is al drie dagen op rij er vroeg uit gegaan en heeft gelukkig tot 7 uur vanmorgen geslapen.

Ik lees dan wat of kijk even TV. En ook heb ik een foto gemaakt van de maan. Met mijn nieuwe camera.

Wow wat een super camera. 

Tja je moet toch die nachtelijke uren door zien te komen.

Vanmorgen ben ik naar mijn zusje geweest. Samen naar de markt. Ergens een kopje koffie drinken. Gezellig.

Om 12 uur thuis, broodje gegeten en toen 2 uur mijn bed in gedoken. Daarna een paar uur werken aan de belastingen en toen eten klaar gemaakt. Tot acht uur weer aan de belastingen en nu ben ik echt zo moe. Dus ik ga zo lekker mijn bed in met een spannend boek... Want morgen weer vroeg op......

Alleen voor weekeind deelneemsters

Zoals in dit bericht van 9 september  is te lezen komt tijdens het quiltweekeind Supergoof ons haar schitterende quilts laten zien. Nu heb ik al een paar keer de vraag gekregen of ook niet-weekeind deelneemsters bij de trunckshow aanwezig kunnen zijn. Helaas, maar dat is niet mogelijk.
We komen met 35 dames voor de 5e keer een lang weekeind bij elkaar. Ook vorige jaren kwam de vraag of het mogelijk was "een dagje langs te komen". Het niet prettig als tijdens zo'n weekeind anderen even de sfeer komen "proeven".
Dus dat geldt ook voor de trunckshow van Supergoof.  Die is alleen voor deelneemsters.

echte vriendschap

Wanneer is iemand een echte vriend of vriendin. Dat vraag ik me soms af.
Ik heb "vrienden" (gehad) waar het heel gezellig mee was. Samen op vakantie, leuke dingen doen. Maar toen er iets gebeurde waardoor ik daar even heel weinig behoefte aan had was de vriendschap snel voorbij.

Ik heb "vrienden" (gehad) die, toen zij in de problemen zaten altijd bij mij terecht konden en ik was er voor hun. Knokte voor hun. Zegde alles af om er te kunnen zijn voor hun. Zette mijn huis en mijn hart open voor hun. Toen ik zelf in een situatie kwam waarin ik echt hulp kon gebruiken kreeg ik een telefoontje, briefje, mailtje met: sterkte...!  En verder hoorde ik niets meer.

Ik heb "vrienden" (gehad) die bij mij altijd welkom waren. Meerdere keren per jaar logeren? Geen punt..... Maar in de periode tussen de logeerpartijtjes in hadden we eigenlijk nauwelijks kontakt.
Zelfs als ze wisten dat ik nu degene was die wel een beetje aandacht nodig had kwam er weer de reactie van: sterkte en verder niets.

Ik heb het nu eigenlijk wel een beetje gehad met "vrienden". Met het altijd maar klaar staan voor "vrienden", met het mezelf volledig wegcijferen voor "vrienden".

Ik heb gemerkt dat zolang je je maar gedraagt volgens hun code je in hun kringetje wordt opgenomen. Maar als je dat niet meer kunt (opbrengen) dan sta je al heel snel aan de kant. Tel je niet meer mee....

Pffff wat een opluchting eigenlijk dat ik nu mijn leven gewoon kan leven zoals ik het wil, volgende de code van MIJZELF. Me alleen nog maar druk hoef te maken voor mijzelf. En zolang ik niet die mensen tegenkom die er ook willen zijn als het even niet mee zit, blijf ik liever verstoken van "vrienden"!

Hieronder een spreuk die me wel aanspreekt. En dan vooral die laatste zin: je vandaag accepteert zoals je bent. Dus zowel je vrolijke dagen als  je verdrietige dagen. De dagen dat je ergens mee zit of nergens zin  in hebt.

veel gebeurd

Tot mijn schrik al bijna twee weken geleden voor het laatst iets van mij laten horen. Het waren drukke weken. Veel gebeurd. Leuke en minder leuke dingen. Om met het leuke te beginnen. Kleindochter is 5e geworden op de Overijsselse kampioenschappen springen. En ze mocht na het doen van auditie meedoen met the voice op scholengemeenschap Het Noordik.  Een dag daarna brak kleinzoon zijn enkel tijdens het basketballen. En die heeft nu dus dikke pech want hij zit met zijn been omhoog.

En dan de sneeuw. Heerlijk en wat was het weer schitterend. Dus het fototoestel heeft weer overuren gedraaid.

En natuurlijk werden we ook weer veel bezocht door alle vogels . De staartmeestjes en natuurlijk ok de vele koolmezen.

En onze "huiseekhoorn". Hij wordt steeds nieuwsgieriger.\

\Het ene moment zit hij op de nok van de schuur naar binnen te gluren. En het volgende moment zien we hem in de eikenboom zitten. Elke morgen kijken we naar hem uit en meestal laat hij zich wel zien.

En toen naderde het weekeind. Kleinzoon was vrijdagmiddag en zaterdag bij ons. En vrijdagmiddag kwam zoonlief met zijn vriendin logeren. We hadden dus zaterdag het huis helemaal vol want ook dochter, schoonzoon en mijn zus kwamen en met elkaar hebben we heerlijk gegeten aan de nieuwe tafel. Die is dus nu ingewijd.
 En nu geniet ik van een heerlijk rustige zondag. En vanmorgen werden we weer verrast met een schitterend witte wereld.

fijne dag iedereen

Niet veel....

Eigenlijk heb ik niet veel te vertellen. Quilten komt weinig van. Momenteel ben ik wel weel aan het lezen geslagen. En verder probeer ik het, tussen alle drukte door, een beetje rustig aan te doen. Over twee maanden alweer is het quiltweekeind waar de nodige voorbereidingen voor moeten worden getroffen. Gelukkig gaat Els de voor-bespreking met het hotel doen zodat ik daar niet helemaal naar toe hoef (Els woont daar niet al te ver van vandaan).

Er hebben zich 33 dames opgegeven dus het beloofd een gezellige drukte te worden. Gezellig is het altijd al en dit keer komen er ook een aantal nieuwe deelneemsters dus dat wordt spannend.
Toch wel heerlijk om van vrijdagmorgen tot zondag na-middag alleen met je hobby bezig te kunnen zijn. Voor het (heerlijke) eten wordt gezorgd en wil je je even terug trekken? Dat kan wat een eigen kamer met badkamer en TV en internet is toch wel erg lux.....

Wie weet komt het quiltvirus bij mij tegen die tijd weer boven drijven..... Leuke dingen genoeg die ik zou willen maken maar de puf om er aan te beginnen ontbreekt nog.

Gelukkig komt iedere dag onze eekhoorn voorbij en die plaatjes kan ik in ieder geval wel met jullie delen.

Jordy

Ik krijg veel vragen hoe het met Jordy gaat. De eerste dag was hij nogal van streek. 

Op het moment dat dinsdag de buurman Bertje met zijn kraan wegbracht richting oprit begon Jordy kei hard te gillen. En hij volgde met zijn kop de hele rit. Af en toe stond hij doodstil te luisteren alsof hij verwachtte dat Bertje nu wel zou reageren op zijn gegil. Maar alleen het geluid van de kraam was te horen. En al de tijd dat hij de kraan hoorde bleef hij gillen. Zo verdrietig. Ik was bij hem de wei in gegaan om hem wat af te leiden. Borstelen, worteltje geven. Tegen hem praten. Maar er ontging hem niets.
De dagen daarna is hij rustiger geworden. Hij gilt niet meer maar zodra hij ons hoort,. of het nou de auto is, de schuttingdeur of onze stem, ja... dan laat hij zijn stem flink horen. We zorgen er voor dat we meerdere malen per dag bij hem gaan kijken. 's Avonds krijgt hij warmte slobber en ik blijf bij hem tot hij dat op heeft. Daarna volgen de wortels van de baas en Harry staat daar bij te kijken.  Vanavond, toen de wortels op waren zei Harry: Nou... ik ga hoor! Jordy keek hem aan, draaide zich om en sjokte zijn stal in. Daar was nog lekker hooi... En zo staat hij dan 's nachts in zijn stal. Vaak met zijn hoofd buiten de deur maar met zijn benen in een dikke laag stro. Maar zodra ik 's morgens naar buiten kom om de vogels te voeren dan begint hij wel te roepen.... Tja het is zo'n lekkere knuffel.....
Nog een paar herinneringsfoto's...... Wat kan er toch snel iets veranderen.....